Πώς διεκδικείς, πώς ενημερώνεσαι όταν λίγο-πολύ σε κρατούν σε άγνοια;
Τίποτα σε αυτό το θέμα με το οποίο ασχολείται το ιστολόγιο τούτο δεν εξελίχθηκε ομαλά. Αντέδρασα κόσμια, ευγενικά και με τα μέσα που διέθετα. Έγραψα επιστολές, πρόσπαθησα να επικοινωνήσω τηλεφωνικά, αιτήθηκα, έκανα αναφορά... και αυτοί που ασχολήθηκαν υποστηρίζουν τι; Το υπουργείο; Την κυβέρνηση; Την άγνοια τους; Τι;
*η ημερομηνία που δίνει ο κος Γεωργόπουλος για την "καταγγελία" μου είναι η 9η Νοεμβρίου 2007
...................................................
Τι να σκεφτώ; Τι να κάνω;
- η αίτησή μου και αναφορά έγινε με φαξ στις 29 Οκτωβρίου 2007. Η ίδια επιστολή απεστάλη ταχυδρομικά (συστημένη επιστολή) στις 31 Οκτωβρίου 2007. Η καταγγελία λοιπόν, δεν έγινε στις 9 Νοεμβρίου (που πιθανώς είναι η ημερομηνία που πρωτοκολλήθηκε), αλλά τουλάχιστον μια εβδομάδα νωρίτερα. Είναι νομοθετημένη υποχρέωση των δημοσίων υπηρεσιών να πρωτοκολλούν τα έγγραφα που παραλαμβάνουν αυθημερόν. Αν το Υπουργείο Υγείας χρειάζεται μια εβδομάδα να πρωτοκολλήσει τα εισερχόμενα έγγραφα, τότε ενισχύεται το γεγονός ότι δυσλειτουργεί.
- η απόφαση διορισμού έχει εκδοθεί στις 26 Οκτωβρίου 2007. Η θέση όμως για την οποία προτάθηκα είναι διαθέσιμη από τις 2 Αυγούστου 2007. Μέχρι και πριν λίγο καιρό οι αποφάσεις διορισμού έβγαιναν εντός 40 ημερών από τη γνωστοποίηση διάθεσης της κενής θέσης ειδίκευσης. Η συγκεκριμένη όμως απόφαση χρειάστηκε το διπλάσιο. Ποιος αποφάσισε να διπλασιάσει αυτό το χρονικό διάστημα κύριε Γεωργόπουλε; Ποιος αποφάσισε ότι οι διορισμοί θα βγαίνουν αργότερα, και γιατί δεν ενημερώνονται οι ενδιαφερόμενοι γι' αυτό; Κύριε Υπουργέ, ρωτώ κι εσάς; Ποιος τα αποφάσισε αυτά; Αυτός που αποφάσισε τα αγροτικά να προκηρύσσονται κάθε τρίμηνο αντί κάθε 15ημερών; Αυτός που δεν τηρεί τους αντίστοιχους νόμους ή που τους τροποποιεί με υπουργικές αποφάσεις και δεν ενημερώνει ούτε τους ενδιαφερόμενους ιατρούς, ούτε τους διοικητικούς υπαλλήλους που χειρίζονται διαδικαστικά θέματα; (Αυτό δεν είναι καρφάκι... είναι γεγονός. Εγώ, ο πολίτης ενημέρωσα την κα Αστερή, διοικητικό υπάλληλο, ότι το τρίμηνο δεν αφαιρείται πια από το χρόνο ειδίκευσης ειδικοτήτων που δεν έχουν παθολογία ή χειρουργική. Εγώ, ο πολίτης ενημέρωσα τον διοικητικό υπάλληλο του τμήματος προσωπικού του δημόσιου νοσοκομείου ότι η ισοτιμία/αναγνώριση δεν χρειάζεται όταν ο τίτλος σπουδών είναι από χώρες της ΕΕ. Συνάδελφος ιατρός, πολίτης ενημέρωσε τον υπεύθυνο στο Υπουργείο Υγείας ότι η ευρωπαϊκή οδηγία 93/16 έχει ενσωματωθεί στην Ελληνική νομοθεσία).
- Δεν ξεχνάει κανένας ότι ως πολίτης έχει την υποχρέωση να τηρεί διορίες και προθεσμίες. Διορία για να παραλάβεις από το ταχυδρομείο, διορία για να παρουσιαστείς στη θέση διορισμού σου, διορία για να πληρώσεις την ασφάλεια σου, διορία για να προσβάλλεις μια απόφαση κτλ. Ποιος απαλλάσσει το κράτος και τα υπουργεία από τις αντίστοιχες διορίες; Θα μπορούσα να αποστείλω τα δικαιολογητικά μου την 30η μέρα αφού ενημερώθηκα (όπως ενημερώθηκα τέλος πάντων) αντί της 15ης; ΌΧΙ. Θα έχανα τη θέση μου. Γιατί λοιπόν πρέπει να ανεχτώ το ότι το Υπουργείο Υγείας αποφάσισε δίχως να ενημερώσει ούτε καν το νοσοκομείο ή τη Διευθ. Υγείας ότι οι διορισμοί θα χρειάζονται διπλάσιο χρόνο...; Για δυσλειτουργικό μου φαίνεται το Υπουργείο, ναι.
- την απόφαση διορισμού μου μπορεί το Υπουργείο Υγείας να την έστειλε ή έτσι ισχυρίζονται όλοι. Εγώ όμως δεν την έλαβα ποτέ. Και αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν να έχω λάβει τόσα και τόσα συστημένα, όπως και την απάντησή σας κύριε Γεωργόπουλε που ήταν με απλή αποστολή και όχι συστημένη. Πώς γίνεται να χάθηκε ένα τόσο σημαντικό έγγραφο; Μήπως δεν εστάλη ποτέ σε μένα. Πιθανώς να βιαστείτε να ρίξετε ευθύνες στο ταχυδρομείο. Παρακαλώ, λυπηθείτε μας. Ακόμα και το ταχυδρομείο να ευθύνεται, είναι υποχρέωση του Υπουργείου να βρει έναν τρόπο να φτάνουν με ασφάλεια τα έγγραφα που αποστέλλει. Αλλά επιμένω, ότι προφανέστατα αυτό είναι ακόμα μια ένδειξη για το πόσο δυσλειτουργικό είναι το Υπουργείο.
- υπήρξε η ανάγκη να επικοινωνήσω ξανά με το Υπουργείο Υγείας, για κάποιο θέμα που προέκυψε αφού έστειλα τα δικαιολογητικά διορισμού στη Διοίκηση του ΙΚΑ. Σας γνωστοποιώ λοιπόν, ότι και πάλι δεν ήταν δυνατή η επικοινωνία μου με το Υπουργείο. Ημέρες Πέμπτη 13 Δεκεμβρίου, Παρασκευή 14 Δεκεμβρίου, Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου 2007 το τηλέφωνο 2105235500 είτε είχε βλάβη, είτε ήταν κατειλημμένο. Όταν επικοινώνησα με το τηλεφωνικό κέντρο του Υπουργείου Υγείας, και ο ευγενέστατος υπάλληλος προσπάθησε να με συνδέσει με τον υπάλληλο που χρειαζόμουν, η όλη προσπάθεια κατέληξε στο να πέσει η γραμμή. Η κα Τσαγκαράκη λοιπόν ήταν απροσπέλαστη. Κι αναρωτιέμαι; Γιατί πρέπει να προσπαθώ τρεις ημέρες, επί ώρες για να επικοινωνήσω με την κα Τσαγκαράκη; Γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος να πάρω τις πληροφορίες που χρειάζονται; Αυτά δεν είναι απλές ενδείξεις, αλλά αποδείξεις της δυσλειτουργίας ενός υποτιθέμενου δημοκρατικού Υπουργείου.
- το υπουργείο υγείας δεν είναι απροσπέλαστο απλά στους πολίτες, αλλά και στις υπόλοιπες δημόσιες υπηρεσίες. Έτσι τουλάχιστον υποστήριξε η κα Αστερή, η οποία δυσκολεύτηκε, και χρειάστηκε να "αφήσει όλες τις άλλες δουλειές της", όπως είπε, για να ασχοληθεί με την υπόθεσή μου και να προσπαθεί να επικοινωνήσει με την κα Τσαγκαράκη του Υπουργείου Υγείας. (Πρέπει να έχω τύψεις που η κα Αστερή ασχολείται με τον διορισμό μου;;;)
Αυτά κύριοι Αβραμόπουλε και Γεωργόπουλε δεν θα συνέβαιναν αν το Υπουργείο Υγείας λειτουργούσε όπως έπρεπε και όπως όλοι θα περίμεναν σε ένα δημοκρατικό Ευρωπαϊκό κράτος.
Μπορείτε να υπερασπίζεστε τη δυσλειτουργική μηχανή που χειρίζεστε όσο θέλετε. Κύριε Γεωργόπουλε, ευχαριστώ πολύ για την απαντητική επιστολή σας. Χαίρομαι που αγαπάτε τόσο το Υπουργείο για το οποίο εργάζεστε ώστε κι εσείς το στηρίζεται.
................................
Κι όταν γίνω γρανάζι;
Θα είμαι κι εγώ σύντομα εργαζόμενη στη δυσλειτουργική αυτή μηχανή, κι ελπίζω να το αντέξει ο οργανισμός μου. Έχοντας περάσει ήδη από το δημόσιο ως αγροτικός ιατρός, γνωρίζω πόσο δύσκολο είναι να ανταπεξέλθεις στις ανάγκες και τα δικαιώματα των πολιτών, που στη δική μου περίπτωση ήταν και ασθενείς μου. Και ξέρω πόσο δύσκολο είναι να βρεις την ισορροπία ανάμεσα στο "κάνω καλά τη δουλειά μου με τα μέσα που διαθέτω", και στο "αράζω πίσω μια κι έτσι κι αλλιώς δεν έχω τα μέσα να κάνω όσο καλά θέλω τη δουλειά μου". Ποτέ όμως δεν είδα τον πολίτη-ασθενή ως εχθρό μου ή κάποιον που απλά μου τρώει χρόνο. Γι αυτό και απογοητεύομαι όταν συνειδητοποιώ ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι της διοίκησης του ΙΚΑ και του Υπουργείου Υγείας (και του ΤΣΑΥ) με αντιμετωπίζουν ως εμπόδιο στη δουλειά τους ή ως κάποιον που απλά τους ενοχλεί ή τους καταγγέλει.
Δεν έχω καμία πρόθεση να δυσχεραίνω το έργο κανενός. Δεν είμαι διατεθειμένη όμως να δεχτώ να προσβάλλουν τη νοημοσύνη μου, να παραβιάζουν τα δικαιώματα μου, και να καθιστούν το κράτος, του οποίου είμαι κύτταρο, απροσπέλαστο και αντιδημοκρατικό. Γι αυτό δεν πρόκειται να υπερασπιστώ κάτι που ξέρω ότι δυσλειτουργεί. Ούτε θα ρίξω την ευθύνη σε κάποιον που δεν ευθύνεται. Ούτε θα αντιμετωπίσω ως 'εχθρό' ή "έξτρα βάρος" αυτόν στον οποίο καλούμαι να προσφέρω υπηρεσίες.
Έχουν περάσει 4 χρόνια από τότε που άρχισα να έχω πάρε δώσε με το Υπουργείο Υγείας και το δημόσιο. Όχι επειδή το θέλω, αλλά επειδή χρειάζεται. Μέσα στην τετραετία, η δυσλειτουργία αυξήθηκε, η έλλειψη πληροφόρησης εξακολουθεί και οι διαδικασίες έγιναν ακόμα πιο αδιαφανείς. Δεν ξέρω ποιος ευθύνεται, ούτε υπαινίσσομαι ότι το θέμα είναι κομματικό. Είναι όμως σίγουρα κυβερνητικό και υπουργικό. Εάν δεν φταίει ο χειριστής, ποιος φταίει...;
2 σχόλια:
Διάβασα όλο σου το blog, πρέπει να δηλώσω ότι σε πολλά πραγματικά χαμογελούσα, αν και ξέρω πως η κατάσταση είναι για κλάματα.
Μετά από 10 σχεδόν χρόνια στον ιδιωτικό τομέα (χωρίς σχεδόν κανένα παράπονο) αποφάσισα να ενταχθώ και εγώ στο δημόσιο (δεν έχω συμπληρώσει ακόμα χρόνο). Ακόμα και πριν το διορισμό κάτι μου βρωμούσε, και τόσους μήνες τώρα που παλεύω να βρω το δίκιο μου για την τοποθέτηση μου έχω καταλήξει σε ένα πράγμα, σε αυτή τη χώρα, αν δε βγεις στα κανάλια δίκιο δε βρίσκεις. Προσπαθώ επί μήνες να διεκδικήσω τα δικαιώματα μου μέσω του συστήματος και των οδών που μου παρέχονται....ενστάσεις,προσφυγές , αιτήσεις......τίποτα. Στου κουφού την πόρτα.......Δεν τηρούνται ούτε νόμοι ούτε τίποτα, το ΑΠΟΛΥΤΟ δίκιο να έχεις δε θα το βρεις.
ΕΛΛΑΔΑΡΑ ΜΑΣ ...σου εύχομαι να τελειώσει σύντομα το μαρτύριο σου ...αυτής της φάσης τουλάχιστον...γιατί αφού μπλέκεις με το ελληνικό δημόσιο.. να περιμένεις πολλά ακόμα (και δυστυχώς όχι καλά).
Για κλάματα είναι και η κατάσταση και το ότι ήδη νιώθω τα νεύρα μου λίγο...loose. Όπως κι εσύ λες, με περιμένουν περισσοχειρότερα. Αυτό είναι ένας από τους 2 κύριους λόγους που αντί να αρχίσω αυτή την πολυπόθητη της ιατρικής μου σταδιοδρομίας με χαρά και ενθουσιασμό, θα την αρχίσω με απογοήτευση, επιφυλακτικότητα και ανησυχία. Ο άλλος λόγος είναι ότι ξέρω από πριν ότι δεν θα λάβω την εκπαίδευση που πρέπει, δικαιούμαι κι έχω υποχρέωση. Αλλά μάλλον αυτές οι έννοιες είναι πολύ βαθειές για το ελληνικό δημόσιο.
Έχω ακούσει ότι ο ιδιωτικός τομέας κουράζει, αλλά να σου πω την αλήθεια αυτό που θέλω είναι να αρχίσω την ειδικότητα, να περάσουν τα χρόνια της ειδίκευσης μου, και να φύγω από το δημόσιο. Και δεν είναι επειδή δε θα βρω το δίκιο μου. Είναι επειδή αυτή η χώρα έχει διαμορφώσει μια δημοκρατία και μια κοινωνία τόσο ψεύτικα που χάνεις τον εαυτό σου, και αυτό παραφυλάει σε κάθε εκατοστό του δημοσίου.
Δε θέλω απλά να βρω το δίκιο μου. Θέλω να ζω ήρεμα σε μια ευρωπαϊκή και δημοκρατική Ελλάδα, όπου όλοι θα διεκδικούμε το να κάνουμε την Ελλάδα καλύτερη, όχι την τσέπη μας δήθεν πιο βαθειά και τον κ....λο μας στην ουσία πιο φαρδύ. (Ο ντάντις μού κάνει παρατήρηση όταν μιλάω 'έτσι', αλλά δεν είναι τυχαίο ότι άρχισα το χόμπυ όταν γύρισα στην Ελλάδα). ελαδα. Όσο πιο μικρή, όσο πιο χυδαία, όσο πιο αντιδημοκρατική. Αυτό την κάναμε. Ριάλιτι σόου διαρκείας.
Δημοσίευση σχολίου